W mocy Bożego Ducha

Dzień I

Lubomia - Bargłówka

Chrześcijanin „ochrzczony Duchem i ogniem” doświadcza zbawczej obecności Boga i odnawia relacje z bliźnimi.

"Gdy Jan nauczał nad Jordanem, pytały go tłumy: „Cóż mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Kto ma dwie suknie, niech jedną da temu, który nie ma; a kto ma żywność, niech tak samo czyni”. Przychodzili także celnicy, żeby przyjąć chrzest, i pytali Go: „Nauczycielu, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nie pobierajcie nic więcej ponad to, ile wam wyznaczono”. Pytali go też i żołnierze: „A my, co mamy czynić?”. On im odpowiadał: „Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie”. Gdy więc lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w sercach co do Jana, czy nie jest on Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: „Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem. Ma On wiejadło w ręku dla oczyszczenia swego omłotu: pszenicę zbierze do spichrza, a plewy spali w ogniu nieugaszonym”. Wiele też innych napomnień dawał ludowi i głosił dobrą nowinę."( Łk 3,10-18)

Chrześcijanin zostaje w Eucharystii zanurzony w Duchu Świętym i ponownie doświadcza zbawczej obecności Boga. Radość taka prowadzi jednocześnie do dziękczynnej modlitwy i głębokiego pokoju oraz do łagodności. Bliskość Pana ma  więc także konsekwencje w relacjach z bliźnimi.  Odnowiona relacja z Panem Bogiem przekłada się na odnowioną relację z bliskimi. Dokładniej wskazuje na to orędzie ewangelii. Jan Chrzciciel wylicza jakie mają być „owoce nawrócenia”, sprowokowane bliskością Boga. Te słowa Jana w zamyśle św. Łukasza skierowane są oczywiście do każdego z wierzących. Ukazane są tu trzy przykładowe dzieła pokutne:

• miłość wobec potrzebujących, pomoc drugiemu, wzajemna troska o siebie ( dzielenie się „suknią” i „żywnością”);
• wyrzeczenie się bezkompromisowego wykorzystywania innych ( warto podkreślić, że Jan nie nakazuje celnikom zmienić swojej „pracy”, lecz mówi, aby byli uczciwi w jej wykonywaniu);
• wyrzeczenie się przemocy i zachłanności na pieniądze (również żołnierze nie muszą zmieniać swego zawodu, wystarczy, że zmienią siebie).

Wszyscy, którzy nie potrafią postępować w ten sposób, są nieużyteczni jak plewy i nie mają nic wspólnego z ogniem Bożej miłości.